Existenz (f.)

(1) das Existieren1
การมีอยู่ /ga:n-mi: ,ju:/
• Er wusste nichts von der Existenz von Zombies. เขาไม่รู้เรื่องการมีอยู่ของซอมบี
การดำรงอยู่ /ga:n-dam-rong ,ju:/
• an der Existenz Gottes zweifeln สงสัยการดำรงอยู่ของพระเจ้า

(2) Leben
ชีวิต /tschi:-‘wit/
• Die menschliche Existenz ist zeitlich begrenzt. ชีวิตมนุษย์ถูกจำกัดเวลา
• eine Existenz in Saus und Braus führen ใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย

(3) grundlegende Bedingungen, die für das Überleben u. das Wohlergehen eines Individuums od. einer Gemeinschaft erforderlich sind
ความเป็นอยู่ /Kwa:m-pen ,ju:/
• Er hat eine Familie und muss für die Existenz der Familie die Verantwortung tragen.
  เขามีครอบครัวแล้วต้องรับผิดชอบความเป็นอยู่ของครอบครัว
• Wir haben eine gesicherte Existenz. เรามีความเป็นอยู่ที่มั่นคง
• sich eine Existenz aufbauen สร้างความเป็นอยู่

(4) {idV: eine verkrachte Existenz} (abwertend) j., der es zu nichts gebracht hat
ผู้ล้มเหลว /ˆPu: ‘lom ˇle:o/ [คน /Kon/]
• In den Augen anderer ist er eine verkrachte Existenz. ในสายตาของผู้อื่นเขาเป็นผู้ล้มเหลว