Anhöhe เนิน

Anhöhe (f.) (Berg1) Erhöhung im Gelände
เนิน /nö:n/ [เนิน /nö:n/, ลูก /ˆlu:k/]
• Die Ziege grast gerade auf der Anhöhe. แพะกำลังกินหญ้าบนเนิน
• auf einer
Anhöhe stehen ยืนบนเนิน