Haufen (m.)

(1) hügelförmige Anhäufung von Dingen
กอง /gɔ:ng/ [กอง /gɔ:ng/]
• Kein Dorfbewohner möchte einen Haufen Abfall in der Nähe des Hauses haben.
  ไม่มีชาวบ้านคนไหนอยากให้มีกองขยะอยู่ใกล้บ้าน
• Heute muss sie einen riesigen Haufen Wäsche waschen. วันนี้เธอจะต้องซักผ้ากองเบ้อเร่อ
• ein großer Haufen Kartoffeln มันฝรั่งกองใหญ่
• Spruch einen Haufen machen (ugs.) Kot ausscheiden ถ่ายอุจจาระ / ขี้
• Ich gehe einen Haufen machen. ผมจะไปถ่ายอุจจาระ / ผมจะไปขี้
• Spruch jn. über den Haufen schießen / jn. über den Haufen knallen (ugs.) jn. erschießen1 ยิง x ตาย
• Er wurde über den Haufen geschossen, als er seine Pflicht tat. เขาถูกยิงตายขณะปฏิบัติหน้าที่

(2) (ugs.) eine große Anzahl, Menge von etw.
เป็นกอง /pen gɔ:ng/
• Er hat einen Haufen Geld. เขามีเงินเป็นกอง
• Er hat einen Haufen alter Bücher gesammelt. เขาสะสมหนังสือเก่าไว้เป็นกอง