vergessen

(1) sich an jn./etw. nicht mehr erinnern können
ลืม /lü:m/
• (3) Ich habe den Namen des Lehrers vergessen. ฉันลืมชื่อของครูแล้ว
• (1) Wer hat gestern vergessen, draußen den Wasserhahn zuzudrehen?
  เมื่อวานนี้ใครลืมปิดก๊อกน้ำข้างนอก
• (2a) Habe ich etwas vergessen (oder nicht)? ผมลืมอะไรหรือเปล่า
• (9e1+2) Ich werde nie den Tag vergessen, an dem wir zusammen lachten und glücklich waren. /
  Ich werde nie den Tag vergessen, als wir zusammen lachten und glücklich waren.
  ฉันจะไม่เคยลืมวันที่เราหัวเราะมีความสุขอยู่ด้วยกัน
• Vergessen Sie es nicht! อย่าลืมนะ
• Ich habe es total vergessen. ผมลืมไป
• (5) Meine Mutter hat diese Angelegenheit bereits vergessen. แม่ของฉันลืมเรื่องนี้ไปแล้ว
• Ich habe vergessen zu sagen, dass ich morgen nicht zu Hause sein werde.
  ผมลืมบอกไปว่าพรุ่งนี้ผมจะไม่อยู่บ้าน
• Wenn ich es vergesse, erinnere mich bitte! ถ้าผมลืมก็เตือนผมด้วย
• Er hat die Thaisprache vergessen, weil er sie lange nicht gebraucht hat.
  เขาลืมภาษาไทยเพราะไม่ได้ใช้มานานแล้ว
• Vergiss nicht (hier) anzurufen! อย่าลืมโทรมานะครับ
• Das kannst du vergessen! ลืมได้เลย
• schwer zu vergessen sein ลืมยาก
• Spruch ein Gedächtnis wie ein Sieb haben (ugs.) sehr vergesslich sein; im Thai: vorne bekommen, hinten vergessen
  ได้หน้าลืมหลัง

(2) nicht (mehr) an jn./etw. denken
ลืม /lü:m/
• Sie hat den Reisepass zu Hause vergessen. เธอลืมหนังสือเดินทางที่บ้าน
• (23b) Jedes Mal vergisst er sich anzuschnallen. ทุกครั้งเขาลืมคาดเข็มขัด
• (7) Vergiss nicht, dir zweimal täglich die Zähne zu putzen. อย่าลืมแปรงฟันวันละสองครั้ง
• (1) Vergiss nicht, einen Schirm mitzunehmen. Es könnte regnen. อย่าลืมเอาร่มไปด้วย ฝนคงจะตก
• (2) Vergiss nicht, das Buch mitzubringen! / Vergiss nicht, die Bücher mitzubringen!
  อย่าลืมเอาหนังสือมาด้วย
• (5) Vergessen Sie nicht, Ihre Kinder mitzubringen! อย่าลืมเอาลูกๆ มาด้วย

(3) <vr> über sich selbst die Kontrolle verlieren
ลืมตัว /lü:m tu:a/
• Manchmal ist er so wütend, dass er sich vergisst. บางครั้งเขาโกรธจนลืมตัว