Pionier (m.)

(1) j., der die Voraussetzungen für zukünftige Entwicklungen schafft
ผู้บุกเบิก /ˆPu: ,buk ,bö:k/ [คน /Kon/]
ผู้เบิกทาง /ˆPu: ,bö:k Ta:ng/ [คน /Kon/]
(männl.) ผู้บุกเบิกชาย /ˆPu: ,buk ,bö:k tscha:i/ [คน /Kon/]
(männl.) ผู้เบิกทางชาย /ˆPu: ,bö:k Ta:ng tscha:i/ [คน /Kon/]
• Er war Pionier der neuen Technologie.
  เขาเป็นผู้บุกเบิกของเทคโนโลยีใหม่ / เขาเป็นผู้เบิกทางของเทคโนโลยีใหม่

(2) (Militär) Soldat1 einer technischen Einheit
ทหารช่าง /‘Ta-ˇha:n ˆtschang/ [คน /Kon/]
(männl.) ทหารช่างชาย /‘Ta-ˇha:n ˆtschang tscha:i/ [คน /Kon/]