brennen

(1) dem Feuer ausgesetzt sein u. zerstört werden
ไหม้ /ˆmai/
ไฟไหม้ /fai ˆmai/
• Das Haus brannte, bis nur noch Asche übrig war. บ้านไหม้จนเหลือแต่ขี้เถ้า / บ้านไฟไหม้จนเหลือแต่ขี้เถ้า
• Es brennt! ไฟไหม้
• Spruch Ganz neuer Seidenstoff brennt nicht. ผ้าไหมใหม่ๆ ไม่ไหม้

(2) etw. durch Hitzeeinwirkung entstehen lassen
เผา /ˇPau/
• Ziegelsteine brennen เผาอิฐ
• Kalk ist ein Werkstoff, der durch das Brennen von Kalkstein gewonnen wird.
  ปูนขาวเป็นวัสดุที่ได้จากการเผาหินปูน

(3) (von Lichtquellen) angezündet od. eingeschaltet sein
ไหม้ /ˆmai/
• So eine Fackel brennt über fünf Stunden. ไต้แบบนี้ไหม้อยู่ห้าชั่วโมงกว่า
เปิด /,pö:t/
• Das Licht brannte den ganzen Tag. ไฟเปิดอยู่ทั้งวัน
• Wer hat das Licht brennen lassen? ใครเปิดไฟทิ้งไว้

(4) durch Destillation herstellen
ต้ม /ˆtom/
ต้มกลั่น /ˆtom ,glan/
• Schnaps brennen ต้มเหล้า / ต้มสุรา / ต้มกลั่นเหล้า / ต้มกลั่นสุรา

(5) (von Augen, der Haut o. Ä.) gereizt sein u. Schmerz verursachen
แสบ /,sä:p/
• Die Säure bewirkt, dass die Haut brennt. กรดทำให้ผิวหนังแสบ
• Seine Augen brennen. / Ihm brennen die Augen. เขาแสบตา / ตาของเขาแสบ

(6) (EDV)
เบิร์น /bö:n/*
• eine CD brennen เบิร์นแผ่นซีดี