Versammlung (f.)

(1) (nS) das Sichversammeln1
การชุมนุม /ga:n-tschum-num/ [ครั้ง /‘Krang/]
• eine Versammlung abhalten จัดการชุมนุม
• einer Versammlung vorsitzen เป็นประธานของการชุมนุม
• öffentliche Versammlungen untersagen ห้ามการชุมนุมสาธารณะ / ห้ามชุมนุมสาธารณะ
• eine Versammlung gewaltsam auflösen / eine Versammlung unter Gewaltanwendung auflösen
  สลายการชุมนุมโดยใช้กำลัง

(2) Zusammenkunft mehrerer Personen zu einem bestimmten Zweck (Sitzung)
การประชุม /ga:n-,pra-tschum/ [ครั้ง /‘Krang/]