babbeln (reg.)

(1) (von Kleinkindern) unverständlich reden
พูดไม่เป็นภาษา /ˆPu:t ˆmai pen Pa:-ˇsa:/

(2) mit jm. reden
คุย /Kui/
• Wir haben nur dagesessen und gebabbelt. เรานั่งคุยกันเฉยๆ

(3) dummes Zeug reden
พูดเหลวไหล /ˆPu:t ˇle:o ˇlai/
• Er babbelt den ganzen Tag. เขาพูดเหลวไหลทั้งวัน