Besitz (m.)

(1) das Besitzen1
การเป็นเจ้าของ /ga:n-pen ˆdschau ˇKɔ:ng/
• Der Besitz dieses Stück Landes macht ihn vom Bettler zum Millionär.
  การเป็นเจ้าของที่ดินผืนนี้ทำให้เขากลายจากคนขอทานเป็นเศรษฐี

(2) Vermögen1
ทรัพย์สิน /‘sap ˇsin/

(3) {idV: in js. Besitz gelangen}
ตกเป็นของ /,tok pen ˇKɔ:ng/
• In wessen Besitz wird das Haus gelangen? บ้านจะตกเป็นของใคร

(4) Zustand des Besitzens1
การครอบครอง /ga:n-ˆKrɔ:p Krɔ:ng/
• im Besitz von etw. sein ครอบครอง... / มี...ในครอบครอง
• Das Gesetz des Staates Florida erlaubt noch, dass die Bevölkerung Feuerwaffen in Besitz haben kann.
  กฎหมายของรัฐฟลอริดายังอนุญาตให้ประชาชนมีอาวุธปืนในครอบครองได้