jammern

(1) (lautstark) klagend seine Schmerzen, Trauer od. sein Leid ausdrücken
คร่ำครวญ /ˆKram Kru:an/
• Die Mutter jammerte über den Tod ihres Sohnes.
  แม่คร่ำครวญถึงความตายของลูกชายของเธอ
• Der Junge jammerte vor Schmerzen. เด็กชายคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด

(2) (abwertend) sich ständig über etw. beschweren (oft übertrieben od. ohne echten Grund)
บ่น /,bon/
• Der Greis jammerte den ganzen Tag. ชายชราบ่นตลอดทั้งวัน
• Sie jammern über das Essen. เขาบ่นกันเรื่องอาหาร

(3) (geh.) bei jm. Mitleid hervorrufen
สงสาร /ˇsong-ˇsa:n/
• Dieses Kind jammert mich. ฉันสงสารเด็กคนนี้