erziehen

(1) jn. aufziehen, hegen u. pflegen u. dabei seine Entwicklung fördern
เลี้ยงดู /‘li:ang du:/
• Sie erzieht ihn, als wenn er ihr eigenes Kind wäre. เธอเลี้ยงดูเขาราวกับเป็นลูกในไส้
• Dieses Kind wird von strengen Eltern erzogen. เด็กคนนี้ได้รับการเลี้ยงดูจากพ่อแม่เข้มงวด

(2) jm. Bildung u. Wissen beibringen u. seinen Charakter formen
อบรม /,op rom/
สั่งสอน /,sang ˇsɔ:n/
อบรมสั่งสอน /,op rom ,sang ˇsɔ:n/
• Alle Lehrer haben die Aufgabe, Schüler zu anständigem Benehmen zu erziehen.
  ครูทุกคนมีหน้าที่อบรมนักเรียนให้มีความประพฤติเรียบร้อย /
  ครูทุกคนมีหน้าที่สั่งสอนนักเรียนให้มีความประพฤติเรียบร้อย /
  ครูทุกคนมีหน้าที่อบรมสั่งสอนนักเรียนให้มีความประพฤติเรียบร้อย
• seine Kinder zu guten Menschen erziehen
  อบรมลูกๆ ให้เป็นคนดี / สั่งสอนลูกๆ ให้เป็นคนดี / อบรมสั่งสอนลูกๆ ให้เป็นคนดี
• seine Kinder streng erziehen อบรมลูกๆ อย่างเข้มงวด / สั่งสอนลูกๆ อย่างเข้มงวด / อบรมสั่งสอนลูกๆ อย่างเข้มงวด
• Kinder zu Disziplin erziehen อบรมให้เด็กมีวินัย / สั่งสอนให้เด็กมีวินัย / อบรมสั่งสอนให้เด็กมีวินัย
• Dieses Kind ist gut erzogen. เด็กคนนี้ได้รับการอบรมมาดี / เด็กคนนี้ได้รับการสั่งสอนมาดี / เด็กคนนี้ได้รับการอบรมสั่งสอนมาดี

(3) (einem Tier) etw. beibringen
ฝึก /,fük/
ฝึกสอน /,fük ˇsɔ:n/
• einen Hund erziehen ฝึกสุนัข / ฝึกสอนสุนัข