Hund (m.)

(1) (Zoologie) (Tier1)
(ugs.) หมา /ˇma:/ [ตัว /tu:a/]
(geh.) สุนัข /,su-‘nak/ [ตัว /tu:a/]
• Der Hund ist der beste Freund des Menschen. หมาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์ / สุนัขเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์
• (1A) Ist dieser Hund ein Männchen oder Weibchen? หมาตัวนี้เป็นตัวผู้หรือตัวเมีย / สุนัขตัวนี้เป็นตัวผู้หรือตัวเมีย
• (1B) Dieser ist ein Männchen. ตัวนี้เป็นตัวผู้
• (1) Dieser Hund bellt den ganzen Tag. / Diese Hunde bellen den ganzen Tag.
  หมานี้เห่าทั้งวัน / สุนัขนี้เห่าทั้งวัน
• (2) Dieser Hund bellt den ganzen Tag. หมาตัวนี้เห่าทั้งวัน / สุนัขตัวนี้เห่าทั้งวัน
• Der Hund hat einen feinen Geruchssinn. หมามีนาสิกประสาทที่เฉียบไว / สุนัขมีนาสิกประสาทที่เฉียบไว
• Vor diesem großen Hund braucht man keine Angst zu haben.
  ไม่ต้องกลัวหมาใหญ่ตัวนี้ / ไม่ต้องกลัวสุนัขใหญ่ตัวนี้
• einen Hund an die Leine gewöhnen ทำให้หมาคุ้นเคยกับสายจูง / ทำให้สุนัขคุ้นเคยกับสายจูง
• (5) Ihr Hund wird sich allmählich an die Leine gewöhnen. หมาของคุณจะค่อยๆ ชินกับสายจูง / สุนัขของคุณจะค่อยๆ ชินกับสายจูง
• Wenn Sie Ihren Hund ausführen, sollten Sie jedes Mal die Leine anlegen.
  เวลาเอาหมาออกไปเดินเล่นควรใส่สายจูงทุกครั้ง / เวลาเอาสุนัขออกไปเดินเล่นควรใส่สายจูงทุกครั้ง
• Er warf dem Hund einen Knochen zum Nagen zu.
  เขาโยนกระดูกชิ้นหนึ่งให้หมาแทะ / เขาโยนกระดูกชิ้นหนึ่งให้สุนัขแทะ
• Der Hund schnappte das Fleisch aus seiner Hand. หมางับเนื้อไปจากมือของเขา / สุนัขงับเนื้อไปจากมือของเขา
• Der Hund ist voller Flöhe. หมาเต็มไปด้วยหมัด / สุนัขเต็มไปด้วยหมัด
• Der Hund säugt seine Jungen. หมาให้ลูกดูดนม / สุนัขให้ลูกดูดนม
• Der Hund sprang den Fremden an. หมากระโจนใส่คนแปลกหน้า / สุนัขกระโจนใส่คนแปลกหน้า
• Der Hund biss und wollte nicht loslassen. หมากัดไม่ยอมปล่อย / สุนัขกัดไม่ยอมปล่อย
• Sobald er ihn sah, wedelte der Hund mit dem Schwanz.
  พอเห็นเขาหมาก็กระดิกหาง / พอเห็นเขาสุนัขก็กระดิกหาง
• einem Hund das Fell bürsten แปรงขนให้หมา / แปรงขนให้สุนัข
• ein tollwütiger Hund หมาบ้า / สุนัขบ้า
• ein streunender Hund หมาจรจัด / สุนัขจรจัด
• Vorsicht bissiger Hund! ระวังสุนัขดุ
• (2) Der Hund, der vor dem Haus da sitzt, ist sehr bissig.
  หมาตัวที่นั่งอยู่หน้าบ้านหลังนั้นดุมาก / สุนัขตัวที่นั่งอยู่หน้าบ้านหลังนั้นดุมาก
• ein läufiger Hund หมาติดสัด / หมาเป็นสัด / สุนัขติดสัด / สุนัขเป็นสัด
• Der Hund heult. หมาหอน / สุนัขหอน
• Der Hund knurrt. หมาคำราม / สุนัขคำราม
• Der Hund bellt „wau, wau“ und die Katze macht „miau, miau”. หมาเห่าโฮ่งๆ แมวร้องเมียวๆ
• Ist dieser Hund schon angemeldet oder nicht?
  หมาตัวนี้แจ้งสำมะโนครัวแล้วหรือไม่ / สุนัขตัวนี้แจ้งสำมะโนครัวแล้วหรือไม่
• Hunde züchten เลี้ยงหมา / เลี้ยงสุนัข
• einen Hund halten, um Diebe abzuschrecken เลี้ยงหมาเพื่อป้องปรามขโมย / เลี้ยงสุนัขเพื่อป้องปรามขโมย
• einen Hund abrichten ฝึกหมา / ฝึกสุนัข
• Der Hund ist trächtig. หมามีท้อง / สุนัขมีท้อง
• Der Hund wirft. / Der Hund bekommt Junge. หมาออกลูก / สุนัขออกลูก
• ein Hund mit gestutztem Schwanz หมาหางด้วน / สุนัขหางด้วน
• (nach) einem Hund pfeifen ผิวปากเรียกหมา / ผิวปากเรียกสุนัข
• einen Hund zurückpfeifen ผิวปากเรียกหมากลับมา / ผิวปากเรียกสุนัขกลับมา
• ein Rudel Hunde หมาฝูงหนึ่ง / สุนัขฝูงหนึ่ง
• (4c) ein Rudel großer Hunde หมาใหญ่ฝูงหนึ่ง / สุนัขใหญ่ฝูงหนึ่ง
• Spruch vor die Hunde gehen (ugs.) zugrunde gehen (derb) ฉิบหาย
• Magst du vor die Hunde gehen; auf dass du vor die Hunde gehst. ขอให้แกฉิบหาย
• Spruch Hunde, die bellen, beißen nicht. Wer aggressiv u. lautstark verkündet, was er jm. antun wird, wird es wahrscheinlich nicht umsetzen.
  หมาเห่าไม่กัด / หมาเห่ามักไม่กัด / หมาเห่ามักไม่กัดคน
• Spruch Hunde, die beißen, bellen nicht หมากัดไม่เห่า

(2) männl. Hund1 (im Gegensatz zum weibl.) (Tier1)
(ugs.)หมาตัวผู้ /ˇma: tu:a ˆPu:/ [ตัว /tu:a/]
(geh.) สุนัขตัวผู้ /,su-‘nak tu:a ˆPu:/ [ตัว /tu:a/]

(3) (salopp) Mann1
ผู้ชาย /ˆPu: tscha:i/ [คน /Kon/]
ชาย /tscha:i/ [คน /Kon/]
• Er ist ein gerissener Hund. เขาเป็นผู้ชายฉลาดแกมโกง / เขาเป็นชายฉลาดแกมโกง

(4) (abwertend) niederträchtige männl. Person
คนเลวทราม /Kon le:o sa:m/ [คน /Kon/]