Ärger (m.)

(1) heftige Verstimmung
ความโกรธ /Kwa:m-,gro:t/
• Sie stampfte vor Ärger mit den Füßen auf. เธอกระทืบเท้าด้วยความโกรธ
• seinen Ärger bezähmen ข่มความโกรธ
• Er ließ seinen Ärger an seinem jüngeren Bruder aus. เขาระบายความโกรธใส่น้องชาย
• Er machte seinem Ärger Luft. เขาระบายความโกรธของเขา
• Sein Ärger hat sich bereits gelegt. ความโกรธของเขาสงบลงแล้ว
• Spruch vor Ärger platzen (ugs.) sich sehr ärgern; im Thai: vor Ärger grün im Gesicht sein
  หน้าเขียวด้วยความโกรธ

(2) ärgerliche Angelegenheit, ärgerliches Erlebnis
ความยุ่งยาก /Kwa:m-ˆjung ˆja:k/
ความเดือดร้อน /Kwa:m-,dü:at ‘rɔ:n/
ความลำบาก /Kwa:m-lam-,ba:k/
• Ärger verursachen
  ก่อให้เกิดความยุ่งยาก / ทำให้เกิดความยุ่งยาก / ก่อให้เกิดความเดือดร้อน /
  ทำให้เกิดความเดือดร้อน / ก่อให้เกิดความลำบาก / ทำให้เกิดความลำบาก

(3) {idV: Ärger (mit jm.) haben}
มีเรื่อง /mi: ˆrü:ang/
• (4) Ich möchte keinen Ärger mit Ihnen haben. / Ich will keinen Ärger mit Ihnen haben.
  ผมไม่ต้องการที่จะมีเรื่องกับคุณ
• Wir hatten schon zweimal Ärger zusammen. เรามีเรื่องกันสองครั้งแล้ว