Schein (m.)

(1) Lichtschein
แสงไฟ /ˇsä:ng fai/

(2) Bescheinigung1
หนังสือรับรอง /ˇnang-ˇsü: ‘rap rɔ:ng/ [ฉบับ /,tscha-,bap/, ใบ /bai/]
ใบรับรอง /bai ‘rap rɔ:ng/ [ฉบับ /,tscha-,bap/, ใบ /bai/]

(3) kurz für: Geldschein
ธนบัตร /‘Ta-‘na-,bat/ [ใบ /bai/, ฉบับ /,tscha-,bap/]
แบงก์ / แบ๊งก์ / แบงค์ / แบ๊งค์ /‘bäng/* [ใบ /bai/, ฉบับ /,tscha-,bap/]

(4) Anschein1
ลักษณะภายนอก /‘lak-,sa-,na Pa:i ˆnɔ:k/

(5) etw., das nicht so ist, wie es aussieht (...)
• Das Hissen der weißen Fahne war nur Schein. การยกธงขาวเป็นแค่การแสร้งทำ
• den Schein wahren, krank zu sein แสร้งทำเป็นป่วย
• den Schein erwecken, über Wissen zu verfügen แสร้งทำเป็นมีความรู้