bebrüten

(1) (Biologie) ausbrüten1
ฟัก /‘fak/
• ein Ei bebrüten ฟักไข่

(2) (ugs.) über etw. grübeln
ครุ่นคิด /ˆKrun ‘Kit/
• Er bebrütet gerade die Probleme seines Lebens. เขากำลังครุ่นคิดถึงปัญหาชีวิตของเขาอยู่