spucken

(1) Speichel mit Druck aus dem Mund ausstoßen
ถ่มน้ำลาย /,Tom ‘nam la:i/
• Es ist verboten, hier zu spucken. ห้ามถ่มน้ำลายที่นี่
• Er spuckte auf den Armreifen. เขาถ่มน้ำลายใส่กำไล
• Sie spuckte ihm ins Gesicht. เธอถ่มน้ำลายใส่หน้าเขา

(2) ausspucken2
ถ่ม /,Tom/
บ้วน /ˆbu:an/

(3) ausspucken3
คาย /Ka:i/
ถุยออก /ˇTui ,ɔ:k/

(4) (reg.) übergeben2
(ugs.) อ้วก /ˆu:ak/
(geh.) อาเจียน /a:-dschi:an/

(5) {idV: große Töne spucken} (ugs.) angeben1
คุยโต /Kui to:/
(ugs.) คุยโว /Kui wo:/
(ugs.) โว /wo:/
(ugs.) โม้ /‘mo:/