rauchen

(1) etw. anzünden u. den Rauch einatmen u. wieder ausstoßen
สูบ /,su:p/
• (4a) Er zündete eine Zigarre an und rauchte. เขาจุดซิการ์สูบ
• Er raucht vierzehn Zigaretten pro Tag. เขาสูบบุหรี่วันละสิบสี่มวน
• Er raucht eine Zigarette nach der anderen. เขาสูบบุหรี่มวนต่อมวน
• Er ist nicht in der Lage aufzuhören, Zigaretten zu rauchen. เขาไม่สามารถเลิกสูบบุหรี่ได้
• (2c) Rauchen verboten! ห้ามสูบบุหรี่
• sich des Rauchens enthalten งดสูบ
• Pfeife rauchen สูบกล้องยาสูบ
• Haschisch rauchen สูบกัญชา
• Opium rauchen สูบฝิ่น

(2) Rauch abgeben
มีควันออกมา /mi: Kwan ,ɔ:k ma:/
• Raucht der Schornstein oder nicht? ปล่องไฟมีควันออกมาหรือไม่

(3) (Fachsprache) räuchern
รมควัน /rom Kwan/