rennen

(1) sich schnell zu Fuß fortbewegen
วิ่ง /ˆwing/
• (1e) Er rannte vom Haus bis zur Schule. เขาวิ่งจากบ้านถึงโรงเรียน
• (5A/5B/5C) „Kannst du noch rennen?“ „Ja.“ „Nein.“ „คุณวิ่งอีกไหวไหม“ „ไหว“ „ไม่ไหว“
• (2) Diese Kinder rennen ungefähr gleich schnell. เด็กเหล่านี้วิ่งเร็วพอๆ กัน
• (1b) Ich renne schneller als er. ผมวิ่งเร็วกว่าเขา
• Der Hund rannte hinter das Haus. หมาวิ่งไปหลังบ้าน
• Er möchte mit mir um die Wette rennen.
  เขาอยากจะวิ่งแข่งกับฉัน / เขาอยากจะวิ่งแข่งขันกับฉัน
• bergab rennen วิ่งลงเขา / วิ่งลงภูเขา
• bergan rennen วิ่งขึ้นเขา / วิ่งขึ้นภูเขา

(2) (ugs., abwertend) ohne ausreichenden Grund od. übertrieben oft irgendwohin gehen
ไป /pai/
• Sie rennt zweimal pro Woche ins Kino. เธอไปดูหนังอาทิตย์ละสองครั้ง

(3) (ugs.) jm. mit Wucht einen spitzen Gegenstand in einen Körperteil stoßen
แทง /Tä:ng/
• Der Dieb rannte ihm ein Messer in den Rücken. ขโมยแทงมีดเข้าไปที่หลังของเขา