Freundin (f.)

(1) weibl. Freund1
เพื่อนหญิง /ˆPü:an ˇjing/ [คน /Kon/]

(2) weibl. Person, mit der ein Mann befreundet ist
แฟน /fä:n/* [คน /Kon/]
• (3) Junge Männer gehen ungern mit ihrer Freundin shoppen. หนุ่มๆ ไม่ชอบไปชอปปิงกับแฟน
• (51+2) Was ist der Grund dafür, dass wir unsere erste Freundin stets in Erinnerung behalten?
  เพราะอะไรแฟนคนแรกถึงอยู่ในความทรงจำเราตลอดเวลา
• Er hat seine Freundin verlassen. เขาทอดทิ้งแฟน

(3) weibl. Person, mit der ein Mann fremdgeht
หญิงชู้ /ˇjing ‘tschu:/ [คน /Kon/]

(4) weibl. Person, die jn./etw. bes. mag
คนรัก /Kon ‘rak/ [คน /Kon/]
• Sie ist eine Freundin der Musik. เธอเป็นคนรักดนตรี