gehorchen

(1) js. Anweisungen Folge leisten
เชื่อฟัง /ˆtschü:a fang/
• Gehorchen bedeutet: sich einer Anordnung fügen. เชื่อฟังแปลว่าทำตามคำสั่ง
• Ein gehorsames Kind gehorcht immer den Eltern. เด็กว่าง่ายเชื่อฟังพ่อแม่เสมอ
• Er gehorcht den Anordnungen des Lehrers nicht. เขาไม่เชื่อฟังคำสั่งของครู
• (3b) Wem müssen Kinder gehorchen? เด็กๆ ต้องเชื่อฟังใคร

(2) {idV: etw. gehorcht jm. nicht} ein Teil des Körpers funktioniert nicht wie gewünscht
ควบคุม /ˆKu:ap Kum/
• Er fiel um, weil ihm seine Beine nicht gehorchten. เขาล้มเพราะควบคุมขาไม่ได้