Kaution (f.) (Rechtswesen)

(1) als Sicherheit beim Mieten einer Wohnung o. Ä. zu zahlende Geldsumme
เงินประกัน /ngön ,pra-gan/
• zwei Monatsmieten als Kaution bezahlen จ่ายเงินค่าเช่าสองเดือนเป็นเงินประกัน

(2) für die Freilassung eines Gefangenen als Bürgschaft hinterlegtes Geld
เงินประกันตัว /ngön ,pra-gan tu:a/
Das Strafgericht Bangkok Süd legte die Kaution auf 150.000 Baht fest.
  ศาลอาญากรุงเทพใต้กำหนดเงินประกันตัวไว้ที่ 150,000 บาท
• eine Kaution fordern เรียกเงินประกันตัว
• Sein Anwalt bekam ihn gegen Kaution frei.
  ทนายความของเขาประกันเขาออกมา