trösten

(1) js. Leid durch Nähe u. Beistand lindern
ปลอบใน /,plɔ:p dschai/
• Die Mutter versucht, ihre Tochter zu trösten, die gerade Liebeskummer hat.
  แม่พยายามปลอบใจลูกสาวที่กำลังอกหัก
• Sie drückt seine Hand um zu trösten. เธอบีบมือเขาเพื่อปลอบใจ

(2) <vr> versuchen, seinen Kummer mit etw. auszugleichen
ปลอบใจตัวเอง /,plɔ:p dschai tu:a e:ng/
• (2) Er tröstete sich (selbst) damit, dass er noch am Leben war. เขาปลอบใจตัวเองว่าเขายังมีชีวิตอยู่