zu Hause der Ort, die Wohnung, das Haus o. Ä., wo man dauerhaft wohnt
บ้าน /ˆba:n/
• (3e) Nirgendwo ist es so gemütlich wie bei uns zu Hause. ไม่มีที่ไหนสบายเท่าบ้านเรา
• „Ist Kim zu Hause?“ „Nein (sie ist nicht zu Hause).“ „คิมอยู่บ้านไหม“ „ไม่อยู่“
• Dienstags bin ich immer zu Hause. ในวันอังคารผมอยู่บ้านเสมอ
• Dann bleibe ich eben zu Hause! ฉันจะอยู่บ้านก็แล้วกัน
• (1) Jene zwei Bücher sind (bei mir) zu Hause. หนังสือสองเล่มนั้นอยู่บ้าน
• pünktlich zu Hause ankommen ถึงบ้านตรงเวลา
• von zu Hause ausreißen หลบหนีไปจากบ้าน
• an zu Hause denken Heimweh haben คิดถึงบ้าน
ที่บ้าน /ˆTi: ˆba:n/
• Hier ist es anders als bei uns zu Hause. ที่นี่ต่างกับที่บ้านเรา / ที่นี่แตกต่างจากที่บ้านเรา
• Er ist spurlos verschwunden, ist weder am Arbeitsplatz noch zu Hause aufgetaucht.
  เขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ปรากฏตัวทั้งในที่ทำงานและที่บ้าน
• Er hat seinen Reisepass zu Hause vergessen. เขาลืมหนังสือเดินทางไว้ที่บ้าน
• Ich werde ihn zu Hause besuchen. ผมจะไปหาเขาที่บ้าน
• zu Hause entbinden คลอดที่บ้าน
• Fühlen Sie sich wie zu Hause! ทำตัวตามสบาย