Mine (f.)

(1) (Bergbau) unterirdischer Abbauort, an dem mineralische Rohstoffe wie Erze, Kohle, Edelmetalle od. Gesteine gewonnen werden
เหมือง /ˇmü:ang/ [เหมือง /ˇmü:ang/, แห่ง /,häng/]
• Er arbeitet in der Mine. เขาทำงานในเหมือง
• Die Mine stürzte ein. เหมืองถล่ม

(2) Teil eines Schreibgeräts
ไส้ /ˆsai/ [ไส้ /ˆsai/, อัน /an/, แท่ง /ˆTäng/]
• die Mine eines Bleistifts ไส้ดินสอ
• die Mine eines Kugelschreibers ไส้ปากกาลูกลื่น

(3) (Militär) (Bombe)
ทุ่นระเบิด /ˆTun ‘ra-,bö:t/ [ทุ่น /ˆTun/, ลูก /ˆlu:k/]
• Der Minenleger ist in der Lage, 800 Minen pro Stunde zu legen.
  รถวางทุ่นระเบิดสามารถวางทุ่นระเบิด 800 ทุ่นต่อชั่วโมง