Scheibe (f.)

(1) (allgemein) flacher, runder Gegenstand
แผ่นกลม /, Pän glom/
• Hautzellen haben die Form von dünnen Scheiben. เซลล์ผิวหนังมีรูปร่างเป็นแผ่นกลมบาง

(2) dünnes, flaches, abgeschnittenes Stück eines Lebensmittels (Brot, Tomate, Wurst o. Ä.)
แผ่น /,Pän/
• zwei Scheiben Brot ขนมปังสองแผ่น

(3) Glasscheibe eines Autos, Möbelstückes o. Ä.
กระจก /,gra-,dschok/
• Das Geschoss durchschlug die Scheibe der Tür. กระสุนเจาะทะลุกระจกประตู
• (41+2) Wenn man bei Regen die Klimaanlage einschaltet, dann laufen die Scheiben an. Aus welchem Grund ist das so?
  เวลาฝนตก เปิดแอร์ แล้วกระจกเป็นฝ้า เป็นเพราะอะไรครับ
• eine Scheibe herunterkurbeln in einem Auto o. Ä. ไขกระจกลง

(4) (ugs.) CD1
ซีดี /si: di:/* [แผ่น /,Pän/]
แผ่นซีดี /,Pän si: di:/* [แผ่น /,Pän/]

(5) (ugs.) Schallplatte
แผ่นเสียง /,Pän ˇsi:ang/ [แผ่น /,Pän/]

(6) je nach Kontext synonym für: siehe Schlagwort -scheibe