Verhalten (n.)

(1) (allgemein) Art u. Weise, wie j./etw. handelt od. reagiert
พฤติกรรม /‘Prüt-,ti-gam/
• Lernen ist ein Prozess, der dazu führt, dass Menschen ihr Verhalten ändern.
  การเรียนรู้คือกระบวนการที่ทำให้คนเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
• Frustration führt zu aggressivem Verhalten. ความคับข้องใจทำให้เกิดพฤติกรรมก้าวร้าว
• ein aggressives Verhalten an den Tag legen แสดงพฤติกรรมก้าวร้าว
• das Verhalten von Kindern studieren, deren Eltern geschieden sind ศึกษาพฤติกรรมเด็กที่พ่อแม่หย่าร้าง

(2) das Verhalten1 in einer bestimmten Situation
พฤติการณ์ /‘Prüt-,ti-ga:n/
• Sein Verhalten ist verdächtig. พฤติการณ์ของเขาน่าสงสัย
• ein grobes Verhalten พฤติการณ์หยาบคาย
• ein rechtswidriges Verhalten พฤติการณ์ที่ผิดกฎหมาย
• ein anormales Verhalten พฤติการณ์ที่ผิดปรกติ
• ein anstößiges Verhalten พฤติการณ์ที่น่ารังเกียจ

(3) Benehmen
การทำตัว /ga:n-Tam tu:a/
การปฏิบัติตัว /ga:n-,pa-,ti-,bat tu:a/
การประพฤติตัว /ga:n-,pra-‘Prüt tu:a/
ความประพฤติ /Kwa:m-,pra-‘Prüt/
• Sein Verhalten ist unschicklich. / Sein Verhalten ist unpassend.
  การทำตัวของเขาไม่สมควร / การปฏิบัติตัวของเขาไม่สมควร / การประพฤติตัวของเขาไม่สมควร /   ความประพฤติของเขาไม่สมควร