Hinrichtung (f.) das Hinrichten
การประหาร /ga:n-,pra-ˇha:n/ [ครั้ง /‘Krang/]
การประหารชีวิต /ga:n-,pra-ˇha:n tschi:-‘wit/ [ครั้ง /‘Krang/]
• Die letzte Hinrichtung fand am vierundzwanzigsten statt.
  การประหารครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ยี่สิบสี่ / การประหารชีวิตครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ยี่สิบสี่
• eine Hinrichtung durch das Schwert การประหารด้วยดาบ / การประหารชีวิตด้วยดาบ
• eine Hinrichtung durch Erschießen การประหารด้วยการยิงเป้า / การประหารชีวิตด้วยการยิงเป้า
• eine Hinrichtung durch Erhängen การประหารด้วยการแขวนคอ / การประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ
• eine öffentliche Hinrichtung การประหารต่อหน้าสาธารณชน / การประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชน