außerstande (nur prädikativ) nicht in der Lage sein, etw. zu tun
ไม่สามารถได้ /ˆmai ˇsa:-ˆma:t ˆdai/
• Er ist außerstande, seine Gefühle in Worten auszudrücken.
  เขาไม่สามารถจะแสดงความรู้สึกของเขาลงเป็นคำพูดได้
• Ich bedaure (es) sehr, dass ich außerstande bin, die Einladung zu diesem Fest anzunehmen.
  ผมเสียใจเป็นอย่างยิ่งที่ไม่สามารถจะรับเชิญไปในงานนี้ได้