Ort

(1) (m.) bestimmter Platz, an dem sich j./etw. befindet, an dem etw. geschehen ist od. soll
ที่ /ˆTi:/
• Der Bumerang kommt an den ursprünglichen Ort zurück. บูมเมอแรงกลับมาที่เดิม
• Dies ist der Ort, wo der Unfall passierte. นี่เป็นที่ที่เกิดอุบัติเหตุ
• Ankern bedeutet, den Anker ins Wasser werfen, damit das Schiff an seinem Ort bleibt.
  ทอดสมอแปลว่าทิ้งสมอลงไปในน้ำเพื่อให้เรืออยู่กับที่
• Wertgegenstände an einem sicheren Ort aufbewahren. เก็บของมีค่าไว้ในที่ปลอดภัย
สถานที่ /,sa-ˇTa:n ˆTi:/ [แห่ง /,häng/]
• Dieser Ort wurde von Beginn an als Begräbnisstätte benutzt.
  สถานที่แห่งนี้ใช้เป็นสถานที่ฝังศพตั้งแต่เริ่มแรก
• Ich habe ihm an einem geheimen Ort eine Nachricht hinterlassen.
  ฉันทิ้งข้อความไว้ให้เขาในสถานที่ลับ

(2) (m.) bewohntes, geografisch abgegrenztes, zusammenhängendes Siedlungsgebiet mit eigenem Namen, wie z. B. Dorf, Kleinstadt, Stadt o. Ä.

(3) (m.) od. (n.) (schweiz. alt) Kanton2
รัฐ /‘rat/ [รัฐ /‘rat/]

(4) (m.) od. (n.) (alt) Ahle1
เหล็กหมาด /,lek ,ma:t/ [อัน /an/]