Käfig (m.) Raum, dessen Wände aus Gitterstäben, Drahtgitter o. Ä. bestehen, in dem Tiere gehalten werden
กรง /grong/ [กรง /grong/, ใบ /bai/, ลูก /ˆlu:k/]
• Er lockte den Hund in den Käfig herein. เขาล่อหมาเข้ามาในกรง
• Er lässt den Vogel aus dem Käfig. เขาปล่อยนกในกรงออกมา
• Der Vogel fliegt aus dem Käfig. นกบินออกมาจากกรง
• Der Hund ist im Käfig eingesperrt. หมาถูกขังไว้ในกรง