überleben

(1) in einer gefährlichen Situation od. unter schwierigsten Bedingungen am Leben bleiben
รอดตาย /ˆrɔ:t ta:i/
รอดชีวิต /ˆrɔ:t tschi:-‘wit/
• Nur zwei Menschen überlebten den Unfall.
  มีคนรอดตายจากอุบัติเหตุเพียงสองคน / มีคนรอดชีวิตจากอุบัติเหตุเพียงสองคน
• Er überlebte den Sturz vom Dach eines siebenstöckigen Gebäudes.
  เขารอดตายจากการตกจากหลังคาตึกเจ็ดชั้น / เขารอดชีวิตจากการตกจากหลังคาตึกเจ็ดชั้น
• (2) Sie haben alle das Flugzeugunglück überlebt.
  เขาทั้งหลายรอดตายจากอุบัติเหตุทางเครื่องบิน / เขาทั้งหลายรอดชีวิตจากอุบัติเหตุทางเครื่องบิน

(2) länger als j. anderer leben
มีชีวิตอยู่นานกว่า /mi: tschi:-‘wit ,ju: na:n ,gwa:/
• Die Eltern haben ihr Kind überlebt. พ่อแม่มีชีวิตอยู่นานกว่าลูก

(3) {idV: etw. hat sich überlebt} unmodern sein, veraltet sein
ล้าสมัย /‘la: ,sa-ˇmai/
• Das alte System hat sich bereits überlebt. ระบบเก่าล้าสมัยแล้ว