protestieren

(1) (meist spontan u. temperamentvoll) seinen Unmut, seine Ablehnung od. seinen Widerspruch gegen etw. zum Ausdruck bringen
ประท้วง /,pra-‘Tu:ang/
• Tausende Menschen protestierten friedlich vor dem Parlament.
  คนหลายพันคนประท้วงอย่างสันติต่อหน้ารัสสภา
• Die Studierenden protestieren gegen die Erhöhung der Studiengebühren.
  นักศึกษาประท้วงการขึ้นค่าเล่าเรียน
• gegen die Erhöhung der Benzinpreise protestieren
  ประท้วงการขึ้นราคาน้ำมัน

(2) gegen eine Meinung od. Handlung Widerspruch erheben
คัดค้าน /‘Kat ‘Ka:n/
• Er protestierte gegen die Entscheidung des Gerichts. เขาคัดค้านคำตัดสินของศาล

(3) mit Nachdruck seine Unzufriedenheit äußern, sich beschweren
ร้องเรียน /‘rɔ:ng ri:an/
• Die Angestellten protestierten gegen die schlechten Arbeitsbedingungen.
  พนักงานร้องเรียนเกี่ยวกับสภาพการทำงานที่แย่