Stachel ขนเม่น เหล็กใน หนาม

Stachel (m.)

(1) (bei bestimmten Tieren wie z. B. Igel, Wildschwein o. Ä.) auf der Haut sitzendes, spitzes, hartes Gebilde (Haar2)
ขนเม่น /ˇKon ˆmen/ [เส้น /ˆsen/]

(2) (Zoologie) kurz für: Giftstachel
เหล็กใน /,lek nai/ [อัน /an/]

(3) (Botanik) Dorn1
หนาม /ˇna:m/ [อัน /an/]
• Rosen müssen Stacheln haben. กุหลาบต้องมีหนาม