Beifall (m.)

(1) akustische Bekundung von Zustimmung u. Gefallen
การปรบมือ /ga:n-,prop mü:/
• höflicher Beifall การปรบมืออย่างสุภาพ
• Beifall klatschen ปรบมือ
• Beifall klatschen bedeutet: beide Handteller nehmen und zusammenschlagen.
  ปรบมือแปลว่าเอาฝ่ามือทั้งสองข้างตบกัน
• jn. mit Beifall empfangen ต้อนรับ x ด้วยการปรบมือ
• jn. mit Beifall begrüßen ทักทาย x ด้วยการปรบมือ

(2) Geräusch, das durch Beifall1 entsteht
เสียงปรบมือ /ˇsi:ang ,prop mü:/
• Er erhielt tosenden Beifall. เขาได้รับเสียงปรบมือกึกก้อง