beleidigen jn. (durch Worte od. Taten) in seiner Ehre angreifen
ดูหมิ่น /du: ,min/
• Niemand kann uns beleidigen, außer wir uns selbst. ไม่มีใครที่จะดูหมิ่นเราได้ยกเว้นตัวเราเอง
สบประมาท /,sop ,pra-,ma:t/
• Hast du schon mal jemanden unabsichtlich beleidigt? คุณเคยสบประมาทใครโดยไม่ได้ตั้งใจไหม
ดูถูก /du: ,Tu:k/
• Wir sind mehrmals von ihm beleidigt worden. เราถูกเขาดูถูกหลายครั้ง
• Sprich nicht beleidigend über sie! อย่าพูดถึงเธออย่างดูถูก