aufregen

(1) <vr> über jn./etw. Ärger empfinden
โกรธ /,gro:t/
(ugs.) โมโห /mo:-ˇho:/
• Worüber regst du dich auf? คุณโกรธเรื่องอะไร / คุณโมโหเรื่องอะไร
• Er regte sich (darüber) auf, dass er schon wieder warten musste.
  เขาโกรธที่จะต้องรออีกแล้ว / เขาโมโหที่จะต้องรออีกแล้ว
• Statt sich über dich aufzuregen, regt er sich über mich auf.
  แทนที่จะโกรธคุณเขากลับโกรธผม / แทนที่จะโมโหคุณเขากลับโมโหผม
• Er ist jemand, der sich sehr schnell aufregt. เขาเป็นคนที่โกรธง่ายมาก / เขาเป็นคนที่โมโหง่ายมาก

(2) verärgern
ทำให้โกรธ /Tam ˆhai ,gro:t/
ทำให้โมโห /Tam ˆhai mo:-ˇho:/
ทำให้รำคาญ /Tam ˆhai ram-Ka:n/

(3) jn. innerlich aufwühlen
ทำให้กระวนกระวายใจ /Tam ˆhai ,gra-won ,gra-wa:i dschai/
• Die Angst vorm Zahnarzt regte sie so auf, dass sie nicht schlafen konnte.
  ความกลัวหมอฟันทำให้เธอกระวนกระวายใจจนนอนไม่หลับ