Begabung (f.)

(1) überdurchschnittliche, besondere (angeborene) Fähigkeiten
พรสวรรค์ /Pɔ:n ,sa-ˇwan/
• eine Begabung zur Musik haben มีพรสวรรค์ทางดนตรี / มีพรสวรรค์ทางด้านดนตรี
• Er zeichnet sich von anderen durch seine musikalische Begabung aus.
  เขามีคุณสมบัติโดดเด่นเหนือคนอื่นในเรื่องพรสวรรค์ทางด้านดนตรี
• eine besondere Begabung für das Schwimmen haben มีพรสวรรค์พิเศษในการว่ายน้ำ
• eine angeborene Begabung พรสวรรค์ที่มีมาตั้งแต่กำเนิด
• Es ist eine Begabung, die ich nicht besitze. มันเป็นพรสวรรค์ที่ผมไม่มี
• eine besondere Begabung entwickeln พัฒนาพรสวรรค์พิเศษ
• viele Begabungen haben มีพรสวรรค์หลายอย่าง
• keine Begabung haben ไม่มีพรสวรรค์

(2) j., der Begabung1 besitzt
คนที่มีพรสวรรค์ /Kon ˆTi: mi: Pɔ:n ,sa-ˇwan/ [คน /Kon/]
• Er ist eine musikalische Begabung. เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ทางดนตรี / เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ทางด้านดนตรี