anhaben

(1) (allgemein) ein Kleidungsstück (ausgenommen Kopfbedeckungen) angezogen haben
ใส่ /,sai/
สวม /ˇsu:am/
• (1) Diese Schülerinnen haben kurze Röcke an.
  นักเรียนเหล่านี้ใส่กระโปรงสั้น / นักเรียนเหล่านี้สวมกระโปรงสั้น
• Er hat einen weißen Mantel an. เขาใส่เสื้อคลุมสีขาว / เขาสวมเสื้อคลุมสีขาว
• Er geht ohne Schuhe anzuhaben. เขาไปโดยไม่ใส่รองเท้า / เขาไปโดยไม่สวมรองเท้า
• Spruch nur sein eigenes Fell anhaben (ugs.) nackt1 sein เปลือย

(2) Kleidung (wie Röcke, Hosen o. Ä.) von der Hüfte abwärts angezogen haben
นุ่ง /ˆnung/
• Sie hat einen schwarzen Rock und eine grüne Bluse an.
  เธอนุ่งกระโปรงสีดำใส่เสื้อสีเขียว / เธอนุ่งกระโปรงสีดำสวมเสื้อสีเขียว
• nichts anhaben splitterfasernackt sein นุ่งฟ้า
• Als ich ihn sah, hatte er nichts an. เมื่อเห็นเขาเขาก็นุ่งฟ้า
• wenig anhaben sodass man viel vom Körper sieht นุ่งน้อยห่มน้อย