Beweis (m.)

(1) Nachweis dafür, dass etw. seine Richtigkeit hat
ข้อพิสูจน์ /ˆKɔ: ‘Pi-,su:t/ [ข้อ /ˆKɔ:/]
• Sie können gar nichts tun, außer Sie haben klare Beweise.
  คุณทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากว่าคุณมีข้อพิสูจน์ที่แน่ชัด
หลักฐาน /,lak ˇTa:n/
• Bitte heben Sie den Kontrollabschnitt als Beweis auf! โปรดเก็บต้นขั้วไว้เป็นหลักฐานด้วย
• Es gibt klare Beweise. มีหลักฐานที่ชัดเจน
• auf Beweise stoßen พบหลักฐาน
• Beweise sammeln รวบรวมหลักฐาน
• Beweise vernichten ทำลายหลักฐาน
• einen Beweis antreten แสดงหลักฐาน
• ein schriftlicher Beweis หลักฐานเป็นหนังสือ

(2) (Rechtswesen) kurz für: Beweismittel
พยานหลักฐาน /‘Pa-ja:n ,lak ˇTa:n/

(3) {idV: etw. unter Beweis stellen} das Beweisen1
พิสูจน์ /‘Pi-,su:t/
• seinen Mut unter Beweis stellen พิสูจน์ความกล้า