Irre

(1) (m.) bzw. (f.) (ugs., abwertend) j., der als verrückt, wahnsinnig od. geistig instabil angesehen wird
คนบ้า /Kon ˆba:/ [คน /Kon/]
(männl.) ชายบ้า /tscha:i ˆba:/ [คน /Kon/]
(weibl.) หญิงบ้า /ˇjing ˆba:/
• wie ein Irrer Auto fahren ขับรถราวกับคนบ้า
• Er benimmt sich wie ein Irrer. เขาทำตัวราวกับคนบ้า
• Ein Irrer in Besitz einer Atombombe, könnte die ganze Welt zerstören.
  คนบ้าที่มีลูกระเบิดปรมาณูอาจผลาญโลกได้ทั้งโลก

(2) {idV: in die Irre gehen} (geh.) verirren
หลงทาง /ˇlong Ta:ng/

(3) {idV: in die Irre führen [locken]} (geh.) irreführen
หลอกลวง /,lɔ:k lu:ang/