anrufen

(1) mit jm. telefonisch in Verbindung treten
โทรศัพท์ /To:-‘ra-,sap/
(ugs.) โทร /To:/
• (1a) Wann hat er (hier) angerufen? เขาโทรศัพท์มาเมื่อไร / เขาโทรมาเมื่อไร
• Wen wird er anrufen? เขาจะโทรศัพท์ไปหาใคร / เขาจะโทรไปหาใคร
• Er wird selbst (dort) anrufen. เขาจะโทรศัพท์ไปเอง / เขาจะโทรไปเอง
• (3g1+2) Er wird (hier) anrufen, aber wann das sein wird, das weiß ich selbst nicht.
  เขาจะโทรศัพท์มาแต่ว่าจะเป็นเมื่อไรนั้นผมเองก็ไม่รู้ / เขาจะโทรมาแต่ว่าจะเป็นเมื่อไรนั้นผมเองก็ไม่รู้
• (2) Ruf an, wann immer du Zeit hast. เมื่อไรว่างก็โทรศัพท์มา / เมื่อไรว่างก็โทรมา
• Rufe ihn sofort an. โทรศัพท์ถึงเขาเดี๋ยวนี้ / โทรศัพท์ไปหาเขาเดี๋ยวนี้ / โทรถึงเขาเดี๋ยวนี้ / โทรไปหาเขาเดี๋ยวนี้
• Ruf mich mal an! โทรศัพท์มาหาผมบ้างนะ / โทรมาหาผมบ้างนะ
• Rufe mich unbedingt heute Abend an. โทรศัพท์ถึงผมเย็นวันนี้ให้ได้ / โทรถึงผมเย็นวันนี้ให้ได้
• (2a) Däng hat schon (hier) angerufen. แดงโทรศัพท์มาแล้ว / แดงโทรมาแล้ว
• (2b) Däng hat schon (dort) angerufen. แดงโทรศัพท์ไปแล้ว / แดงโทรไปแล้ว
• Er hat (hier) mehrmals angerufen. เขาโทรศัพท์มาหาหลายครั้ง / เขาโทรมาหาหลายครั้ง
• In fünfzehn Minuten ruft er noch einmal an. อีกสิบห้านาทีเขาจะโทรศัพท์มาใหม่ / อีกสิบห้านาทีเขาจะโทรมาใหม่
• Er hat mehrmals versucht dich anzurufen, aber nie angetroffen.
  เขาพยายามโทรศัพท์ไปหาคุณหลายครั้งแต่ไม่เคยเจอ / เขาพยายามโทรไปหาคุณหลายครั้งแต่ไม่เคยเจอ

(2) jn. bitten, als Helfer, Vermittler o. Ä. einzugreifen
ร้องเรียน /‘rɔ:ng ri:an/
• Der Geschädigte hat das Recht den Verbraucherverband anzurufen.
  ผู้เสียหายมีสิทธิร้องเรียนต่อสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค /
  ผู้เสียหายมีสิทธิร้องเรียนกับสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค

(3) jn. namentlich rufen
เรียกชื่อ /ˆri:ak ˆtschü:/
• Sie rief ihn an, aber er antwortete nicht. เธอเรียกชื่อเขาแต่เขาไม่ได้ตอบ