Grenze (f.)

(1) (gedachte) Trennungslinie zwischen Gebieten
เส้นเขตแดน /ˆsen ,Ke:t dä:n/
• die Grenze zwischen Thailand und den Nachbarländern เส้นเขตแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน
• Der Gebirgszug bildet eine natürliche Grenze zwischen Thailand und Kambodscha.
  เทือกเขาเป็นเส้นเขตแดนธรรมชาติระหว่างไทยกับกัมพูชา
• die Grenzen eines Volleyballfeldes เส้นเขตแดนของสนามวอลเลย์บอล
• eine Grenze festlegen กำหนดเส้นเขตแดน

(2) Geländestreifen, der politische Gebilde wie z. B. Länder voneinander trennt
พรมแดน /Prom dä:n/
• heimlich über die Grenze gehen ลอบข้ามพรมแดน
• eine Grenze schließen. ปิดพรมแดน
• eine Grenze schützen ป้องกันพรมแดน
• eine Welt ohne Grenzen โลกไร้พรมแดน
ชายแดน /tscha:i dä:n/
• eine Provinz, die an einer Grenze liegt จังหวัดชายแดน
• eine Grenze schließen ปิดชายแดน

(3) das äußerste Maß, das nicht überschritten werden darf od. kann
ขอบเขต /,Kɔ:p ,Ke:t/
ขีดจำกัด /,Ki:t dscham-,gat/
• Soviel man weiß, hat das Weltall Grenzen. เท่าที่ทราบจักรวาลมีขอบเขต / เท่าที่ทราบจักรวาลมีขีดจำกัด
• Meine Geduld hat Grenzen. ความอดทนของฉันมีขอบเขต / ความอดทนของฉันมีขีดจำกัด
• Alles hat Grenzen. ทุกสิ่งทุกอย่างมีขอบเขต / ทุกสิ่งทุกอย่างมีขีดจำกัด