erinnern

(1) <vr> jn./etw. im Gedächtnis bewahrt haben
จำได้ /dscham ˆdai/
• Ich erinnere mich, dass du nicht zu Hause warst, als er anrief. ผมจำได้ว่าคุณไม่อยู่บ้านเมื่อเขาโทรมา
• Ich erinnere mich daran, was du mir gesagt hast. ผมจำที่คุณบอกผมได้
• Ich erinnere mich nicht, was du gesagt hast. ผมจำไม่ได้ว่าคุณพูดว่าอะไร
• Er erinnert sich an gar nichts. / Er kann sich an gar nichts erinnern. เขาจำอะไรไม่ได้เลย
• (8) Er ist enttäuscht, dass sich niemand an seinen Geburtstag erinnern kann.
  เขาผิดหวังที่ไม่มีใครจำวันเกิดเขาได้
• Ich kann mich nicht erinnern, wo ich es hingelegt habe. วางไว้ที่ไหนจำไม่ได้ / ผมจำไม่ได้ว่าวางไว้ที่ไหน
• Soweit ich mich erinnern kann, ist er nicht zurückgekommen. เท่าที่ผมจำได้เขาไม่ได้กลับมา
• „Erinnerst du dich an mich?“ „Ja / Nein!“ „คุณจำฉันได้ไหม“ „จำได้ / จำไม่ได้“
• Sie erinnern sich bestimmt, dass wir in der vorherigen Lektion über Computer gesprochen haben.
  คุณคงจำได้ว่าในบทความก่อนหน้านี้ เราพูดถึงคอมพิวเตอร์
• sich deutlich erinnern (können) / sich genau erinnern (können) จำได้ชัด

(2) (ugs., reg.) erinnern1 mit Akkusativobjekt und ohne Reflexivpronomen
จำได้ /dscham ˆdai/
• Ich erinnere noch das erste Mal, als wir uns trafen. ผมยังจำได้ครั้งแรกที่เราพบกัน
• Ich erinnere ihn gut. ฉันจำเขาได้ดี
• Das erinnere ich nicht. เรื่องนั้นฉันจำไม่ได้

(3) die Erinnerung an jn./etw. wachrufen
ทำให้นึกถึง /Tam ˆhai ‘nük ˇTüng/
• Dieses Lied erinnert mich an mein alte Freundin. เพลงนี้ทำให้ผมนึกถึงเเฟนเก่า
• Erinnere mich bloß nicht an ihn! อย่าทำให้ฉันนึกถึงเขาเลย
เตือนให้นึกถึง /tü:an ˆhai ‘nük ˇTüng/
• Diese Bilder erinnern uns an die Geschichte des Apollo-Projekts.
  ภาพพวกนี้เตือนให้เรานึกถึงประวัติศาสตร์ของโครงการอพอลโล

(4) jn. ermahnen, etw. nicht zu vergessen
เตือน /tü:an/
• Wenn ich es vergesse, erinnere mich bitte! ถ้าผมลืมก็เตือนผมด้วย