Vater (m.)

(1) männl. Elternteil [i] [i]
(ugs.) พ่อ /ˆPɔ:/ [คน /Kon/]
(geh.) บิดา /,bi-da:/ [คน /Kon/]
(familiär) ป๋า /ˇpa:/ [คน /Kon/]
• (1) Mein Vater ist Polizist. พ่อของฉันเป็นตำรวจ / บิดาของฉันเป็นตำรวจ
• Ein braves Kind gehorcht immer dem Vater. เด็กว่าง่ายเชื่อฟังพ่อเสมอ / เด็กว่าง่ายเชื่อฟังบิดาเสมอ
• dem Vater etw. schuldig sein; dem Vater zu Dank verpflichtet sein เป็นหนี้บุญคุณพ่อ / เป็นหนี้บุญคุณบิดา
• Verwandte seitens des Vaters ญาติฝ่ายพ่อ / ญาติทางพ่อ / ญาติฝ่ายบิดา / ญาติทางบิดา
• ein Kind, das nach der Scheidung beim Vater bleibt ลูกติดพ่อ
• Er ist ihr leiblicher Vater. เขาเป็นพ่อผู้ให้กำเนิดเธอ / เขาเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดเธอ
• (2) Er ist wie ein zweiter Vater für mich. เขาเหมือนพ่อคนที่สองของผม / เขาเหมือนบิดาคนที่สองของผม
• jüngerer Bruder des Vaters (Isaan) อาว /a:u/ [คน /Kon/]

(2) (nP) Vorfahre
บรรพบุรุษ /ban-‘Pa-,bu-,rut/ [คน /Kon/]