erblicken

(1) (geh.) jn./etw. mit den Augen (plötzlich od. unvermutet) erfassen
เหลือบไปเห็น /,lü:ap pai ˇhen/ [i]
• In dem Moment, als ich gerade den Wagen parkte, erblickte ich ihn.
  ขณะที่ฉันกำลังจอดรถอยู่ฉันก็เหลือบไปเห็นเขา
เหลือบมาเห็น /,lü:ap ma: ˇhen/ [i]
• In dem Moment, als ich gerade den Wagen parkte, erblickte er mich.
  ขณะที่ฉันกำลังจอดรถอยู่เขาก็เหลือบมาเห็นฉัน

(2) {idV: das Licht der Welt erblicken} geboren werden
ลืมตาดูโลก /lü:m ta: du: ˆlo:k/
• Es reute ihn, dass er nicht da war, als sein Kind das Licht der Welt erblickte.
  เขาเสียใจที่ไม่ได้อยู่เมื่อลูกลืมตาดูโลก