Durchfall (m.)

(1) (Medizin) Krankheit1, bei der man flüssigen Kot ausscheidet
ท้องเสีย /‘Tɔ:ng ˇsi:a/
ท้องร่วง /‘Tɔ:ng ˆru:ang/
• Durchfall haben ท้องเสีย / ท้องร่วง
• Er aß verdorbene Lebensmittel und bekam infolgedessen Durchfall.
  เขากินอาหารเสียเลยท้องเสีย / เขากินอาหารเสียเลยท้องร่วง
• Giftige Lebensmittel verursachten bei ihm Durchfall.
  อาหารเป็นพิษทำให้เขาท้องเสีย / อาหารเป็นพิษทำให้เขาท้องร่วง
• Ärzte gebrauchen Kreide zum Behandeln von Durchfall.
  แพทย์ใช้ชอล์กรักษาท้องเสีย / แพทย์ใช้ชอล์กรักษาท้องร่วง
• chronischer Durchfall โรคอุจจาระร่วงเรื้อรัง /ˆro:k ,ut-dscha:-‘ra ˆru:ang ‘rü:a rang/

(2) (ugs.) Misserfolg
ความล้มเหลว /Kwa:m-‘lom ˇle:o/ [ครั้ง /‘Krang/]

(3) das Nichtbestehen einer Prüfung
การสอบตก /ga:n-,sɔ:p ,tok/
• Er hat einen ~ erlebt, es sieht aber so aus, als schere er sich nicht im Geringsten darum.
  เขาสอบตกแต่ดูเหมือนเขาไม่แคร์แม้แต่น้อย