lahm

(1) (meist auf Arme u. Beine bezogen) durch eine Krankheit od. Verletzung unbeweglich
เป็นอัมพาต /pen am-‘ma-ˆPa:t/
• Ihr linkes Bein ist lahm. ขาข้างซ้ายของเธอเป็นอัมพาต

(2) (ugs., abwertend) schwerfällig, schwunglos, träge
เฉื่อยชา /,tschü:ai tscha:/
• Er ist ein lahmer Typ. เขาเป็นคนเฉื่อยชา
• Spruch eine lahme Ente eine schwunglose, schwerfällige Person คนเฉื่อยชา

(3) kraftlos, schwach
อ่อนแรง /,ɔ:n rä:ng/
• Nach der Grippe fühlte er sich noch lahm und müde.
  หลังจากเป็นไข้หวัดใหญ่เขายังรู้สึกอ่อนแรงและเหนื่อย

(4) (ugs.) uninteressant, reizlos ,wenig unterhaltsam
น่าเบื่อ /ˆna:-,bü:a/
• Der Film gestern war total lahm. หนังเมื่อวานนี้น่าเบื่อจังเลย