Panik (f.) plötzlicher, intensiver Zustand von Angst od. Schrecken, der oft mit irrationalem Verhalten, Kontrollverlust od. Fluchtreaktionen einhergeht
ความตื่นตระหนก /Kwa:m-,tü:n ,tra-,nok/
• Als das Feuer ausbrach, geriet die Menschenmenge in Panik.
  เมื่อเกิดไฟไหม้ฝูงชนเกิดความตื่นตระหนก
• Wir müssen eine Panik vermeiden.
  เราต้องหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดความตื่นตระหนก
• eine Panik verursachen ทำให้เกิดความตื่นตระหนก