befehlen

(1) den bindenden Auftrag geben, etw. zu tun
สั่ง /,sang/
• (1) Der Polizist befahl uns, hinter der gelben Linie zu warten. ตำรวจสั่งให้เรารอหลังเส้นสีเหลือง
• Du hast mir nichts zu befehlen! คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะมาสั่งผมนะ
• Er befiehlt ihr zu tun, was er gesagt hat.
  เขาสั่งให้เธอทำตามที่เขาบอก / เขาสั่งเธอให้ทำตามที่เขาบอก

(2) einen Befehl, Befehle ausgeben
ออกคำสั่ง /,ɔ:k Kam ,sang/
• Sie befiehlt gern. เธอชอบออกคำสั่ง
• Wer befiehlt hier? ใครออกคำสั่งที่นี่

(3) jn./etw. an eine bestimmte Stelle beordern
สั่งให้ไป /,sang ˆhai pai/ [i]
• Wer hat ihn dorthin befohlen? ใครสั่งให้เขาไปที่นั่น
สั่งให้มา /,sang ˆhai ma:/ [i]
• Wer hat ihn hierher befohlen? ใครสั่งให้เขามาที่นี่