Brand (m.)

(1) unkontrolliertes, Schaden anrichtendes Feuer
ไฟไหม้ /fai ˆmai/ [ครั้ง /‘Krang/]
เพลิงไหม้ /Plö:ng ˆmai/ [ครั้ง /‘Krang/]
• Der Brand breitete sich rasch aus. ไฟไหม้ลุกลามไปอย่างรวดเร็ว / เพลิงไหม้ลุกลามไปอย่างรวดเร็ว
• Es brach ein Brand aus, als das Flugzeug zur Landung ansetzte.
  เกิดไฟไหม้ขณะเครื่องบินเตรียมร่อนลงจอด / เกิดเพลิงไหม้ขณะเครื่องบินเตรียมร่อนลงจอด
• in Brand setzen จุดไฟเผา
• Er setzte sein eigenes Haus in Brand. เขาจุดไฟเผาบ้านของเขาเอง
• Der Brandherd, Ursache des Brandes, befindet sich in der Abteilung für Herrenartikel.
  ต้นไฟที่ทำให้เกิดไฟไหม้อยู่ที่แผนกสินค้าชาย / ต้นไฟที่ทำให้เกิดเพลิงไหม้อยู่ที่แผนกสินค้าชาย
• Der Brand wurde durch Brandstiftung verursacht.
  ไฟไหม้เกิดจากการลอบวางเพลิง / เพลิงไหม้เกิดจากการลอบวางเพลิง
• Wir kennen die Ursache des Brandes noch nicht.
  เรายังไม่ทราบสาเหตุของไฟไหม้ / เรายังไม่ทราบสาเหตุของเพลิงไหม้

(2) (ugs.) Durst1
ความกระหาย /Kwa:m-,gra-ˇha:i/
• Brand haben durstig sein กระหายน้ำ / หิวน้ำ

(3) (Kulinarik) Weinbrand (Wein1, Whisky)
บรั่นดี /,bran-di:/*
เหล้าบรั่นดี /ˆlau ,bran-di:/*

(4) das Brennen2
การเผา /ga:n-ˇPau/